Hmm, leków na zawroty głowy jako takie to chyba nie ma, chyba że Aviomarin;-p Powinieneś po prostu wyleczyć się z nerwicy, czyli najlepiej iść na psychoterapię. Leczenie psychiatryczne też ma sens, ale radziłabym Ci zmienić fachowca;-) Jesli idzie o zawroty głowy, to tez je mam podczas pracy na kompie. bóle różne niezidentyfikowane bóle w klatce piersiowej wysokie tętno (puls) nerwica (serca inne) lęk strach i nerwica natręctw leki duszność interpretacja wyników arytmia serca bóle serca. Mam dusznosci i jak bym miała cos w gardle nie moge oddychac.Najgorzej jest popołudniu wtedy mam wrażenie jek bym sie dusiła.Boje sie Ale moze to przypadek, w kazdym razie czy nerwica moze dawac takie zawroty glowy trwajace non stop 24 h, w roznym nasileniem ale jednak caly czas? jest to takie meczace ze juz nie daje rady, najgorszy jest ten brak wsparcia, lekcewazenie lekarzy, brak checi robienia badan, brak czegokolwiek. I to wyzywanie od psychicznie chorych ehh. Strona główna Zaburzenia lękowe, nerwica Zaburzenia lękowe - Nerwica Lękowa, ogólny dział dla lęków. Zawroty głowy, jak lekko pijany Forum poświęcone: nerwicy lękowej, atakom paniki, agorafobii, hipochondrii (wkręcaniu sobie chorób), strach przed "czymś tam" i ogólnie stanom lękowym np. lęk wolnopłynący. Bardzo często objawy nerwicy wegetatywnej są mylone ze stanami przedzawałowymi czy innymi chorobami układu krążenia. Jest to powiązane z głównymi objawami tej choroby, czyli: silny ucisk w klatce piersiowej, kołatanie serca, suchość w ustach, ucisk w gardle, duszności i zawroty głowy, drętwienie palców i kończyn, Słaba koncentracja, zmęczenie, zawroty głowy, osłabienie, sinienie ust i stóp. nerwica (serca inne) drętwienie. zawroty głowy. osłabienie. Przez Gość rene. 29 Sierpnia 2011 w Nerwica. Obserwujący 0. Odpowiedz w tym temacie. Opublikowano 4 Lipca 2010. Witam mam 33 lata od 3 lat mieszkam w UK. moje problemy zaczely sie jakies 3 miesiace temu, zawroty glowy, uczucie odurzenia, wrazenie ze za chwile zemdleje objawy te pojawialy sie codziennie rano gdy wsiadalem do auta, nasilaly sie w pracy i praktycznie znikaly gdy wracalem do domu. moj lekarz leczyl mnie przez Witajcie, jestem tutaj nowa i chciałabym prosić o poradę. Od ok. 2 tygodni mam dziwne objawy. Z dnia na dzień pojawiły się zawroty głowy, mrowienie skóry na głowie, drętwienie twarzy, uczucie gorąca, nudności, biegunki. Na dodatek od kilku miesięcy jestem non stop zmęczona i chce mi się spać. Moderator/ Najciekawszy nick forum. 2,5 tys. Opublikowano 3 Września 03.09.2023 09:36. W dniu 2.09.2023 o 23:11, Michu95 napisał (a): A miała zawroty głowy? Lek może to powodować? Bo dziwne bo jak wchodzę po schodach to zawsze. Ostatnio szykując się do spania nagle zrobiło mi się niedobrze krótko mówiąc chciało mi się wymiotować później oblały mnie zimne poty i zaczęła piec cała twarz.Zaczęło mi się strasznie kręcić w głowie. Dostałam duszności, nie mogłam oddychać. Jak za pierwszym razem zrobiłam sobie prysznic lodowatą wodą, taki szok BeX6VY. Witam Wszystkich, Poniższy program został stworzony przez angielskiego fizjoterapeutę który specjalizuje się w problemach z błędnikiem oraz nerwicowych stanach utraty balansu. Ogólnie problemy z błędnikiem i równowagą bardzo często wynikają właśnie z nerwicy. Sam miewałem takie stany tzw. bujanki (często występuje w DD ). Ogólnie to takie objawy mijają same gdy uspokoimy siebie czyli przestaniemy tkwić w kole nerwicowym. Jednak często te właśnie objawy dokuczają przez dłuższy czas, czasami nawet miesiącami osoba nie może się tego pozbyć. Wszystko oczywiście przez nerwy lub zaburzenie błędnika spowodowane wirusem (zapalenie błędnika). W takich wypadkach oczywiście bierze się leki ALE również można wykonać szereg ćwiczeń które pomogą nam w stabilizacji balansu i równowagi. Jako że zauważyłem na tym forum sporo postów odnośnie właśnie problemów z balansem, postanowiłem że przetłumaczę opublikuję Wam ten program treningowy stworzony przez fizjoterpaeutę. Szczególnie podziękowania kieruję do użytkowniczki 'marikayezoo' za pomoc w tłumaczeniu poniższego tekstu. Spróbujcie i dajcie znać czy Wam pomogło! Miłej lektury. Program składa się z 5 poziomów. Został on stworzony w sposób piramidalny, czyli poziom trudności wzrasta z poziomu na poziom. Wykonuj każdy z poziomów codziennie przez 7-10 dni. Następnie możesz sobie zrobić jeden dzień przerwy i przejść do kolejnego poziomu. POZIOM 1: Ćwiczenia oczu : Głowa pozostaje w spoczynku (jest nieruchoma) (Możesz wykonywać ćwiczenie w łóżku bądź na siedziąco jeśli aktualnie jesteś chory) I ) Spójrz w górę a następnie w dół, nie wykonując żadnych ruchów głową. Na początku wolno a następnie ruszaj oczami szybciej. Zrób 20 powtórzeń II ) Nadal trzymaj głowe nieruchomo, następnie patrz w jedną i w drugą strone (na zmiane- prawo,lewo) PAMIĘTAJ , GŁOWA POZOSTAJE NIERUCHOMA! Ćwiczenie wykonuj na początku powoli następnie coraz szybciej. Zrób 20 powtórzeń. III ) Skoncentruj się na palcu trzymanym na długość ramienia, oddalaj go i przybliżaj do Twojego nosa. Powtórz 20 razy. POZIOM 2: Ćwiczenia głowy i oczu (ćwiczenie może być wykonywane w łóżku lub na siedząco) I ) Wychyl głowę do przodu (tak jakbyś się z kimś witał) i odchyl ją do tyłu mając cały czas otwarte oczy. Tak jakbyś się bujał/ła w przód i w tył ale samą głową. Ćwiczenie wykonuj stopniowo, zacznij wolno a następnie zwiększaj tempo. Wykonaj 20 powtórzeń. II ) Obróć głowę w jedną i w drugą strone (prawo,lewo) , wolno, ale stopniowo zwiększając tempo . Powtórz 20 razy. Jeśli zawroty głowy się zmniejszą powtórz POZIOM 2 z zamkniętymi oczami. POZIOM 3: Ruchy ramion i ciała: na siedząco (jeśli poprzednie ćwiecznia wykonywane były w łóżku powtórz POZIOM I i II na siedząco) I ) Wzrusz ramionami 20 razy. II ) Wykonuj koliste ruchy (kółka) barkami , powtórz 20 razy. III ) SIEDZĄC (pupa przyklejona jest do siedzienia!) wykonaj skręt tułowia raz w prawo raz w lewo . Powtórz 20 razy. IV ) Pochyl się do przodu by podnieść jakiś przedmiot z łóżka lub z podłogi jeśli siedzisz na krześle. Następnie powróć do pozycji wyjściowej. Kolejnie znowu się pochyl ale tym razem zamień lub połóż spowrotem ten przemdiot który wziąłeś/łaś. UWAGA!: Pupa nadal przyklejona jest do siedzenia. Powtórz 20 razy V ) Obróć głowę w jedną i drugą strone (prawo i lewo) , dwa pierwsze obroty mają być powolne a trzeci musi być wykonany szybkim ruchem , przed wykonaniem kolejnego powtórzenia odczekaj chwilę. Następnie wykonaj trzy szybsze ruchy. Jeżeli nie będzie Ci to ćwiczenie powodowało że kręci Ci się w głowie lub nie powodowało jakichkolwiek problemów, powtórz cały proceder z zamkniętymi oczami. Powtórz 20 razy (całą serię, czyli te 2 ruchy wolne i to jedno powtórzenie szybkie). POZIOM 4: Wstawanie I ) Powtórz POZIOM 3. II ) Przechodź z pozycji siedzącej do stojącej z otwartymi oczami . Powtórz 20 razy. III ) Następnie zrób to samo tylko z zamkniętymi oczami . Powtórz 20 razy. IV ) Siedząc, przerzucaj małą piłeczką do tenisa z jednej ręki do drugiej , oczy mają podążać za piłeczką oraz piłeczka ma być podrzucana powyżej poziomu oczu.(Tak by oczy podążały za nią skierowane ku górze) . Powtórz 20 razy. V ) Siedząc, pochyl się do przodu i podawaj piłeczkę z ręki do ręki , ręce mają znajdować się za jednym kolanem (Zrób lekki wykrok). Powtórz 20 razy. VI ) Powtórz powyższe z zamkniętymi oczami (To przerzucanie za jednym kolanem 20 razy ) VII )Zmień pozycję siedzącą na stojącą, obróć się o 360 stopni a następnie usiądź. Powtórz 10 razy. POZIOM 5: Przemieszczanie się I ) Przechadzaj się przez pokój, okrążając krzesło. Po 10 razach spróbuj wykonać to z zamknętymi oczami. II ) To ćwiczenie wykonuj z partnerem/w grupie, rzucajcie do siebie na wzajem dużą piłkę. Następnie chodź sobie wokół osoby rzucającej piłką. III ) Stawaj i schodź z jakiegoś wyższego stopnia (mogą być schody lub cokolwiek powyżej poziomu podłogi. Zrób 10 powtórzeń z otwartymi oczami a następnie kolejne 10 powtórzeń z oczami zamkniętymi. Następnie możesz sobie ćwiczyć z jakąkolwiek grą polegającą na zatrzymywaniu i celowaniu. Na przykład kręgle lub lotki. CZAS TRWANIA PROGRAMU: 5 tygodni/50 dni. Mam nadzieję że dzięki tym ćwiczeniom Wasza równowaga i balans się poprawi. Pozdrawiam i ćwiczcie równowagę! 'Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą' 'Lepiej jest umrzeć stojąc, niż żyć na kolanach.' 'Puk puk, strach puka do drzwi, otwiera mu odwaga a tam nikogo nie ma.' Jest dobrze, dobrze. Jest źle, też dobrze 'Odwaga to nie brak strachu, to działanie pomimo strachu' Ty nie jesteś zaburzeniem, a zaburzenie nie jest Tobą Odburzony Konsultacja Skype Home Artykuł Nerwica - przyczyny, objawy i leczenie zaburzeń lękowych Opublikowano Zaburzenia nerwicowe (lękowe) to grupa zaburzeń zdrowia psychicznego, charakteryzująca się obecnością silnego lęku. Pacjent odczuwa irracjonalny niepokój w sytuacji gdy nic mu nie grozi. Czym jest nerwica? Zaburzenia lękowe (wcześniej nazywane nerwicowymi) to tak naprawdę niejednorodna grupa zaburzeń natury psychiatrycznej, których cechą charakterystyczną jest silne uczucie lęku. Lęk w odróżnieniu od strachu nie jest przejawem instynktu samozachowawczego, a irracjonalnym, silnym poczuciem zagrożenia w sytuacji gdy niebezpieczeństwo nie istnieje lub jest bardzo znikome. Nie każde uczucie lęku jest od razu przejawem choroby, doświadczenie to uznajemy za patologię, jeśli ma charakter powtarzalny i utrudnia codzienne jakiego powodu dochodzi do rozwoju zaburzeń lękowych?Nie jest do końca wyjaśnione jakie są konkretne przyczyny rozwoju zaburzeń lękowych. Wieloletnie obserwacje potwierdziły, że nerwica może mieć podłoże genetyczne, wynikać ze zmian strukturalnych w mózgu lub być konsekwencją zaburzeń biochemicznych szlaków odpowiedzialnych za produkcję neuroprzekaźników. Nerwica może być również skutkiem silnego stresu (np. śmierć bliskiej osoby, molestowanie), chorób ogólnoustrojowych, używania substancji psychoaktywnych lub niektórych leków. Za osobowościowe czynniki ryzyka rozwoju zaburzeń lękowych uważamy nadmierny perfekcjonizm, niskie poczucie własnej wartości czy potrzebę stałej kontroli sytuacji. Błędy wychowawcze i niesprzyjające warunki życia mogą predysponować do rozwoju zaburzeń lękowych u dzieci i młodzieży. Nerwica - jak często ją diagnozujemy?Ocenia się, że nerwica diagnozowana jest u 15-20% społeczeństwa, przy czym częściej obserwujemy ją wśród kobiet. Szczyt zachorowalności występuje między 24 a 44 rokiem życia. Zaburzeniom lękowym często współtowarzyszą inne zaburzenia psychiatryczne - przede wszystkim depresja, a także uzależnienia od substancji psychoaktywnych czy zaburzenia osobowości. Nerwica - czy zawsze objawia się tak samo? Jak już wspomniano, zaburzenia lękowe to niejednorodna grupa dolegliwości, które u każdego pacjenta przybierają indywidualny charakter. Pacjenci odczuwają napięcie i niepokój, jednak źródło lęku, częstotliwość i siła, z jaką uderza nerwica jest osobniczo zmienna. Niekiedy choroba jest tak intensywna, że znacznie obniża jakość życia i zdolność do pełnienia ról społecznych. Objawy nerwicyNerwica może objawiać się w postaci zaburzeń przeżywania (dysfunkcji natury psychicznej), zaburzeń zachowania lub psychosomatycznych (dysfunkcji pracy organizmu). Wśród objawów psychicznych wyróżnić możemy: silne poczucie zagrożenia, niepokój, dyskomfort, uczucie napięcia, nadmierną czujność i oczekiwanie najgorszego oraz stałą gotowość do walki. Nerwica powoduje również problemy ze snem, zmniejsza libido, sprzyja deficytom poznawczym (utrudnia koncentrację, uwagę i zapamiętywanie). Nerwica z zasady nie przebiega z objawami psychotycznymi np. omami (zaburzeniami postrzegania) czy urojeniami (zaburzeniami treści myślenia). Pacjenci zachowują prawidłową ocenę rzeczywistości, mają wgląd we własne przeżycia i rozumieją nieracjonalność swoich uczuć. Pacjenci zaniepokojeni nieprawidłowościami w funkcjonowaniu organizmu często zgłaszają się do internisty. Do objawów somatycznych, które mogą wynikać z zaburzeń lękowych należą ogólne zdenerwowanie i roztrzęsienie, drżenie rąk, wzrost napięcia mięśni i wynikające z tego bóle pleców, kołatania serca, przyspieszenie akcji serca, bóle w klatce piersiowej, duszność lub hiperwentylacja, bóle i zawroty głowy, biegunka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia erekcji, nagłe niedowidzenie lub niedosłyszenie. FobiaJedną z najbardziej rozpowszechnionych w świadomości społecznej postaci zaburzeń lękowych jest fobia. Pacjent odczuwa nawracający lęk w związku z określonymi, zwykle zupełnie niegroźnymi sytuacjami, zjawiskami lub przedmiotami. Obiektem fobii może być np. przebywanie w małych pomieszczeniach (klaustrofobia) czy w miejscach publicznych (agorafobia), trwająca burza (brontofobia), kontakt z pająkami (arachnofobia) czy ostrymi, spiczastymi rzeczami (aichmofobia). Już sama myśl czy wspomnienie dotyczące obiektu fobii potrafi wywołać uczucie napięcia. Osoba zmagająca się z fobią doskonale zdaje sobie sprawę, że jest to bezzasadne, nie potrafi uwolnić się jednak od ciągłego poczucia zagrożenia. Świadomie unika sytuacji, które wywołują u niej napięcie. Oprócz lęku kontakt z obiektem fobii może wywołać również zimne poty, kołatania serca i stan panikiLęk napadowy (paniczny) rozpoczyna się nagle, trwa zazwyczaj kilkanaście minut, by później samoistnie, stopniowo ulec wyciszeniu. Jego obecność nie ogranicza się tak jak w fobii do konkretnej sytuacji, pojawia się on w losowych okolicznościach, w których nie stwierdza się obiektywnego się, że nawet 10% społeczeństwa choć raz przeżyło napad paniki. Często jest to trudne doświadczenie, które przebiega z bólem w klatce piersiowej, dusznością, hiperwentylacją, dreszczami, naprzemiennym uczuciem zimna i gorąca. Do rozpoznania lęku panicznego konieczne jest wystąpienie w ciągu miesiąca kilku ciężkich napadów przebiegających z objawami autonomicznymi (np. drżenie, kołatania serca, pocenie się, suchość w ustach). Pomiędzy napadami pacjent nie odczuwa żadnych uogólnionaLęk uogólniony to jedna z form lęku wolnopłynącego - ma uporczywy, przewlekły charakter (ciągnie się tygodniami lub miesiącami), nie wynika z żadnej konkretnej przyczyny i jest zbyt silny, by móc go zaklasyfikować jako zwykłe zamartwianie się. Zaburzenia lękowe uogólnione przebiegają zazwyczaj jako codzienne uczucie napięcia, rozdrażnienia, poczucie bezradności. Pacjenci często wyrażają obawy dotyczące stanu swojego zdrowia i zdrowia bliskich. Są pod wpływem chronicznego stresu. Często towarzyszą im również zaburzenia koncentracji i uwagi, napięciowe bóle głowy i zawroty głowy, drżenia, kołatania serca, nadmierna potliwość, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności) czy wzmożone napięcie mięśniowe. Nerwica natręctwKolejną formą zaburzeń nerwicowych jest nerwica natręctw (zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, OCD). Lęk i uczucie wewnętrznego napięcia manifestuje się tu w postaci obsesji - pacjenta nawiedzają nawracające, stereotypowe myśli, często obsceniczne lub wulgarne, które wywołują u niego dyskomfort. Obsesje często dotyczą tematu brudu i zarazków, pacjent boi się zakażenia i wynikającej z tego choroby. Przybierają również postać natrętnych wątpliwości - pacjent nie jest pewny czy wykonał jakąś obsesji może dołączyć komponenta ruchowa - kompulsje. Jest to odpowiedź na stres, który stale towarzyszy pacjentowi. Pacjent odczuwa przymus wykonywania pewnych czynności np. uporczywe mycie rąk czy liczenie przedmiotów. Wymyśla rytuały np. pięciokrotne pukanie do drzwi. Takie zachowania mają uciszyć natrętne myśli, a próba przeciwstawienia się im jest zazwyczaj nieskuteczna, nasila tylko uczucie napięcia. Rzadziej występujące typy nerwicyW odpowiedzi na silny stres u pacjenta może rozwinąć się nerwica pod postacią zaburzeń dysocjacyjnych. Chory traci nagle zdolność do myślenia, poruszania się lub czucia zmysłowego. Może mieć drgawki (jednak bez utraty świadomości) lub amnezję. Może nawet odciąć się od świata realnego (osłupienie) lub stracić kontrolę nad własną tożsamością z przeświadczeniem, że przemawiają przez niego siły zewnętrzne (trans lub opętanie).Trudne do rozpoznania są zaburzenia lękowe pod postacią somatyczną. Chory niejednokrotnie zgłasza obecność różnych, często niepasujących do siebie objawów, dotyczących zwłaszcza przewodu pokarmowego (nudności, biegunka), serca (ból w klatce piersiowej, kołatania serca) czy układu moczowego (częste oddawanie moczu, ból podczas sikania). Nie ma to jednak odzwierciedlenia w badaniach diagnostycznych. Neurastenia to nerwica, w przebiegu której pacjent zgłasza ciągłe zmęczenie nawet po minimalnym wysiłku umysłowym czy fizycznym. Towarzyszą temu bóle głowy i mięśni, drażliwość, zaburzenia snu. W zespole depersonalizacji-derealizacji pacjent odcina się od własnych myśli i przeżyć i/lub ocenia elementy otoczenia jako “oderwane od rzeczywistości”. Leczenie zaburzeń lękowych By prawidłowo zdiagnozować zaburzenia lękowe, należy zebrać obszerny wywiad lekarski dotyczący stanu psychicznego oraz objawów somatycznych pacjenta. Konieczne jest wykluczenie chorób ogólnoustrojowych, które mogą być przyczyną prezentowanych dolegliwości. Jeśli zaburzenia nerwicowe powstały na podłożu innej choroby psychicznej lub somatycznej, należy skupić się przede wszystkim na leczeniu schorzenia podstawowego. Farmakologiczne metody leczeniaDoraźnie, szczególnie w przypadku nerwicy przebiegającej pod postacią napadów paniki lub z dużą komponentą bezsenności, zastosować możemy leki z grupy benzodiazepin np. diazepam (Relanium), lorazepam (Lorafen). Zwiększają one aktywność układu GABA-ergicznego i tym samym hamują pobudliwość komórek nerwowych. Przynosi to efekt uspokojenia, zmniejsza napięcie i wzmaga senność. Leki te należy jednak stosować krótkotrwale, gdyż są silnie uzależniające, prowadzą również do rozwoju tolerancji (substancja z czasem jest mniej skuteczna). W przypadku lęku uogólnionego, fobii społecznej lub lęku napadowego należy rozważyć konieczność przewlekłej terapii za pomocą leków przeciwdepresyjnych z grupy antagonistów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) - sertralina (Asertin, Zoloftt), fluoksetyna (Bioxetin, Seronil) czy Citalopram (Citabax). Leczenie powinno trwać minimum 6-12 miesięcy, efekty zauważalne są już po paru tygodniach. Do najważniejszych działań niepożądanych leków należą: nadmierna senność, wzrost masy ciała, zaburzenia funkcji seksualnych. Objawy te jednak wyciszają się wraz z czasem trwania leczenia. PsychoterapiaPsychoterapia może być stosowana jako samodzielna metoda leczenia, może również stanowić funkcję wspomagającą do terapii farmakologicznej. Zazwyczaj wykorzystuje się poznawczo-behawioralny nurt psychoterapii, dzięki której pacjent uświadamia sobie, że jego dolegliwości mogą wynikać z wyuczonych reakcji na określone bodźce. Zrozumienie podstaw swojej choroby ułatwia pacjentowi wypracować pozytywne dla zdrowia schematy zachowań w sytuacjach stresu czy pozornego zagrożenia. W leczeniu nerwicy wykorzystana może być również terapia wglądowa - jedna z form psychoterapii psychodynamicznej. Poprzez rozmowę z terapeutą pacjent ma zapoznać się tu z własnym, wewnętrznym światem, uświadomić sobie własne lęki, pragnienia czy impulsy, którymi kieruje się w życiu. U chorych cierpiących na fobie pozytywne efekty można osiągnąć poprzez wielokrotną ekspozycję na bodziec stresujący lub coraz dłuższe narażenie pacjenta na przebywanie w stresującym go środowisku. Inni czytali również Kontakt: e-mail: kontakt@ Dla pacjentów: Pytania i odpowiedzi Szanowny Panie, objawy, które Pan opisuje mają charakter psychosomatyczny i powstają na tle zaburzeń lękowych. Co do dziwnego uczucia w głowie, ucisku w klatce piersiowej, kołatania serca i uczucia podenerwowania, to wiąże się ono z tym, w jaki sposób Pan oddycha. Prawdopodobnie pański wzorzec oddechowy jest zaburzony. Żeby to sprawdzić wystarczy proste ćwiczenie: proszę usiąść wygodnie na krześle oraz położyć sobie jedną dłoń na klatce piersiowej a drugą na brzuchu. Następnie, proszę wziąć kilka naprawdę głębokich, ale spokojnych wdechów i wydechów. Proszę zauważyć, która dłoń bardziej się unosi. Często osoby cierpiące na zaburzenia lękowe, zwane nerwicami, prezentują wzorzec oddechowy piersiowy, to znaczy, że oddychają głównie górną częścią ciała/klatką piersiową a słabiej lub prawie wcale nie oddychają przeponą. Taki utrwalony wzorzec oddychania ma charakter obronny, nawykowy. Gdy jest Pan podenerwowany, "spięty" to ciało również się spina (a Pan odczuwa ten stan jako napięcie w ciele) i przestaje Pan oddychać prawidłowo. Wstrzymany oddech powoduje niedotlenienie, które tylko zwiększa odczucie niepokoju. Wtedy zaczyna Pan oddychać szybciej, ale ten oddech jest płytki i niewydajny, prowadzi do klasycznego napadu paniki. No i spirala lęku się nakręca. Rozwiązaniem w takich sytuacjach jest uruchomienie przepony. Może się Pani położyć na łóżku, a na brzuchu ułożyć np. ciężką książkę lub torbę. Następnie proszę wyobrazić sobie, że Pani brzuch to balon, który Pani wypełnia powietrzem. Proszę oddychać tak, aby ta książka unosiła się do góry przy każdym wdechu. Kiedy nauczy się Pan oddychać przeponą, spora część codziennych zmartwień przestanie być potrzebna. Zachęcam Pana do podjęcia psychoterapii. Szkoda życia na chorowanie. Adresy zaufanych specjalistów znajdzie Pan na stronie: Odsyłam Pana również do blogu: Pozdrawiam, Kamil Tarnawski psychoterapeuta rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Integratywnej